சென்னையை அடுத்த பரந்தூரில் புதிய விமான நிலையம் அமைக்கும் திட்டம் தொடக்கம் முதலே சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்து வருகிறது. முந்தைய திமுக ஆட்சியின்போது முன்வைக்கப்பட்ட இந்தத் திட்டத்துக்கு பரந்தூர் மற்றும் சுற்றுவட்டார மக்கள் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். விமான நிலையத்துக்காக விவசாய நிலங்கள் கையகப்படுத்தப்படுவதுடன், ஏராளமான நீர்நிலைகள் பாதிக்கப்படும் என்றும், சுற்றுச்சூழலுக்கு கடுமையான பாதிப்புகள் ஏற்படும் என்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் எச்சரித்தனர். மேலும், நீர்நிலைகள் மற்றும் வெள்ளப்பாதைகள் பாதிக்கப்படுவதால் சென்னையின் வெள்ள அபாயம் அதிகரிக்கக்கூடும் என்றும் அவர்கள் கவலை தெரிவித்தனர்.
தமிழக வெற்றிக் கழகம் தொடங்கப்பட்ட பின்னர், அதன் தலைவர் விஜய் பரந்தூருக்குச் சென்று, விமான நிலையத் திட்டத்துக்கு எதிராகப் போராடி வரும் மக்களுக்கு நேரில் ஆதரவு தெரிவித்தார். அப்போது பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டத்திற்கு எதிரான தனது நிலைப்பாட்டையும் அவர் வெளிப்படையாகத் தெரிவித்திருந்தார்.
இந்நிலையில், தமிழக வெற்றிக் கழகம் ஆட்சிக்கு வந்துள்ள நிலையில், பரந்தூரில் புதிய விமான நிலையம் அமைக்கும் திட்டத்தை கைவிடுவதாக முதலமைச்சர் விஜய் அறிவித்துள்ளார். இந்த முடிவை திமுக கடுமையாக எதிர்த்து விமர்சித்து வருகிறது. மறுபுறம், நீண்ட காலமாக பரந்தூர் திட்டத்துக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து வந்த சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள், தவெக அரசின் முடிவை வரவேற்றுள்ளனர்.
பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டத்தைப் பொறுத்தவரை, ஒருபுறம் தமிழகத்தின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்து மற்றும் உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சி குறித்த வாதங்களும், மறுபுறம் விவசாய நிலங்கள், நீர்நிலைகள், சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சென்னையின் வெள்ளப் பாதுகாப்பு குறித்த கவலைகளும் முன்வைக்கப்படுகின்றன.
தவெக அரசின் தற்போதைய முடிவை திமுக ஏன் எதிர்க்கிறது? சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் ஏன் வரவேற்கிறார்கள்? இரு தரப்பினரின் வாதங்களிலும் உள்ள நியாயங்கள் என்ன? — இந்தக் கேள்விகளை அலசுகிறது இந்தக் கட்டுரை.
பரந்தூர் விமான நிலைய விவகாரம் என்பது ஒரு விமான நிலையத்தை அமைப்பதா அல்லது கைவிடுவதா என்ற கேள்வியை மட்டும் சார்ந்தது அல்ல. இது தமிழ்நாடு தனது எதிர்கால வளர்ச்சியை எவ்வாறு திட்டமிட வேண்டும், வளர்ச்சிக்கும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புக்கும் இடையே எவ்வாறு சமநிலையை உருவாக்க வேண்டும், மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் பொருளாதார முன்னேற்றத்தையும் எவ்வாறு ஒருங்கிணைக்க வேண்டும் என்பதைக் குறித்த மிகப் பெரிய விவாதமாகும்.
சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்து தேவையை பூர்த்தி செய்வது அவசியம் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. சென்னை சர்வதேச அளவில் தொழில், வர்த்தகம் மற்றும் சேவைத் துறைகளில் முக்கிய நகரமாக வளர்ந்து வருகிறது. இதனால் எதிர்காலத்தில் அதிகரிக்கக்கூடிய விமானப் போக்குவரத்து தேவைக்கு தேவையான உள்கட்டமைப்பை உருவாக்குவது அரசின் முக்கிய பொறுப்பாகும்.
அதே நேரத்தில் விவசாய நிலங்கள், நீர்நிலைகள், சுற்றுச்சூழல் மற்றும் சென்னையின் நீண்டகால வெள்ளப் பாதுகாப்பு ஆகியவற்றையும் புறக்கணிக்க முடியாது.
தமிழ்நாட்டின் முதலமைச்சர் தனது அரசியல் பயணத்தின் தொடக்கத்திலேயே பரந்தூருக்குச் சென்று, விமான நிலையத் திட்டத்திற்கு எதிராகப் போராடி வந்த மக்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்திருந்தார். ஆட்சிக்கு வந்தால் இந்தத் திட்டத்தை கைவிடுவோம் என்றும் உறுதியளித்திருந்தார். அந்த வாக்குறுதியின் அடிப்படையில் தற்போது திட்டம் கைவிடப்பட்டதாக அறிவிக்கப்பட்டிருப்பதை, திட்டத்திற்கு எதிராகப் போராடிய மக்கள் வரவேற்கின்றனர்.
ஆனால் திட்டம் கைவிடப்பட்டதுடன் இந்த விவாதம் முடிவடையக் கூடாது. சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்து தேவையை எவ்வாறு சமாளிப்பது, ஏற்கனவே கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலங்களின் நிலை என்ன, மாற்றுத் திட்டம் என்ன, அந்தத் திட்டம் எப்போது நடைமுறைக்கு வரும் என்பதற்கான தெளிவான பதில்களும் தேவை.
தமிழ்நாட்டின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று அதன் பரவலான பொருளாதார வளர்ச்சி. சென்னை மட்டுமல்லாமல் கோயம்புத்தூர், மதுரை, திருச்சி, தூத்துக்குடி, சிவகாசி, ஓசூர் உள்ளிட்ட பல நகரங்கள் தங்களுக்கென தனித்துவமான தொழில் மற்றும் பொருளாதார அடித்தளத்தை உருவாக்கியுள்ளன. கோயம்புத்தூர் உற்பத்தித் துறையில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ளது. தூத்துக்குடி துறைமுகம் மற்றும் தொழில் வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்காற்றுகிறது.
ஓசூர் வேகமாக வளர்ந்து வரும் தொழில்துறை மையமாக உள்ளது. மதுரை மற்றும் திருச்சி உள்ளிட்ட நகரங்களும் தொடர்ந்து பொருளாதார ரீதியாக முன்னேறி வருகின்றன. இதற்கு மாறாக, கர்நாடகாவில் பெங்களூரை மையமாகக் கொண்ட வளர்ச்சியும், தெலங்கானாவில் ஹைதராபாத்தை மையமாகக் கொண்ட வளர்ச்சியும் அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. எனவே, சென்னையை மட்டுமே மையமாகக் கொண்ட மிகப்பெரிய உள்கட்டமைப்பு வளர்ச்சி தமிழ்நாட்டின் ஏற்கனவே உருவாகியுள்ள பரவலான வளர்ச்சி மாதிரியை பாதிக்குமா என்பதையும் நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.
சென்னைக்கு கூடுதல் விமானப் போக்குவரத்து வசதி தேவை என்பதில் எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை. ஆனால் “சென்னைக்கு கூடுதல் விமானப் போக்குவரத்து திறன் தேவை” என்பதிலிருந்து “அதற்கான ஒரே தீர்வு பரந்தூர் விமான நிலையம்தான்” என்ற முடிவுக்கு நேரடியாகச் செல்ல முடியாது. முதலில் தற்போதுள்ள சென்னை விமான நிலையத்தின் முழுத் திறனை பயன்படுத்த முடியாததற்கான காரணங்களை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். மும்பை விமான நிலையம் ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த நிலப்பரப்பில் அதிக எண்ணிக்கையிலான விமான இயக்கங்களை கையாளும் நிலையில், சென்னை விமான நிலையத்தில் அதைவிட குறைவான விமான இயக்கங்களே கையாளப்படுகின்றன என்ற ஒப்பீடு முன்வைக்கப்படுகிறது.
இந்த ஒப்பீடு ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகிறது. பிரச்சினை நிலப்பரப்பில்தானா? அல்லது விமான நிலையத்தின் நிர்வாகம், தொழில்நுட்ப வசதிகள், ஓடுபாதை பயன்பாடு, டெர்மினல் திறன், விமானப் போக்குவரத்து மேலாண்மை மற்றும் செயல்பாட்டு திறன் ஆகியவற்றிலும் குறைபாடுகள் உள்ளனவா? இதற்கு அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப ரீதியான முழுமையான ஆய்வு தேவை.
தற்போதைய சென்னை விமான நிலையத்தை மேலும் நவீனப்படுத்தி, அதன் செயல்திறனை அதிகரிப்பதற்கான அனைத்து வாய்ப்புகளையும் பயன்படுத்திய பிறகே புதிய விமான நிலையத்தின் உண்மையான தேவையை மதிப்பிட வேண்டும். சென்னை விமான நிலையத்தின் நிர்வாகம் மற்றும் செயல்பாட்டை மேலும் திறமையாக மாற்ற முடியுமா என்பதையும் அரசு பரிசீலிக்க வேண்டும். நவீன தொழில்நுட்பம், சிறந்த விமான இயக்க மேலாண்மை, திறமையான நிர்வாகம் மற்றும் தேவையான இடங்களில் தனியார் பங்கேற்பு போன்ற வழிமுறைகள் மூலம் தற்போதைய விமான நிலையத்தின் செயல்திறனை அதிகரிக்க முடியுமா என்பதையும் ஆய்வு செய்யலாம். தற்போதைய விமான நிலையத்தின் முழுத் திறனையும் பயன்படுத்த முடிந்தால், புதிய விமான நிலையத்திற்கான தேவையின் அளவும் மாறக்கூடும்.
பரந்தூர் விமான நிலையத்தை எதிர்ப்பவர்களின் முக்கியமான கவலை சுற்றுச்சூழல் மற்றும் நீர்நிலைகள் தொடர்பானதாகும். சென்னை கடல் மட்டத்திற்கு மிக அருகில் அமைந்துள்ள நகரம். இதனால் நகரத்தின் வெள்ளப் பாதுகாப்பில் ஏரிகள், குளங்கள், சதுப்பு நிலங்கள், நீர்வழித்தடங்கள் மற்றும் இயற்கையான நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. சென்னையில் பெய்யும் மழை மட்டுமல்லாமல், காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர் உள்ளிட்ட சுற்றுப்புறப் பகுதிகளில் பெய்யும் மழையும் பல்வேறு நீர்வழித்தடங்கள் மூலம் சென்னையை நோக்கி வருகிறது. இந்த இயற்கையான நீர்ப்பிடிப்பு அமைப்புகள் பாதிக்கப்பட்டால், மழைக்காலங்களில் வெள்ளத்தின் வேகமும் தாக்கமும் அதிகரிக்கக்கூடும்.
பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டம் அமைக்கப்படும் பகுதியில் பல்வேறு நீர்நிலைகள் இருப்பதாக கூறப்படுகிறது. அவற்றின் இயற்கையான நீர்ப்பிடிப்பு மற்றும் நீர்வழித் தன்மையை மாற்றியமைப்பது விமான நிலையத்திற்கான நிலப்பரப்பில் மட்டும் முடிவடையாது. எதிர்காலத்தில் விமான நிலையத்தைச் சுற்றி தொழில் பூங்காக்கள், அலுவலக வளாகங்கள், ஹோட்டல்கள், வணிக வளாகங்கள், குடியிருப்புகள், சாலைகள், தளவாட மையங்கள் மற்றும் ஏரோசிட்டி போன்ற நகரமயமாக்கல் உருவாகும் வாய்ப்பும் உள்ளது.
எனவே விமான நிலையத்திற்காக நேரடியாக பயன்படுத்தப்படும் நிலத்தை மட்டும் கணக்கில் எடுத்தால் போதாது. அடுத்த 20 அல்லது 30 ஆண்டுகளில் அந்தப் பகுதியைச் சுற்றி உருவாகக்கூடிய நகரமயமாக்கலின் ஒட்டுமொத்த சுற்றுச்சூழல் மற்றும் நீரியல் தாக்கத்தையும் மதிப்பிட வேண்டும்.
2015ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட பெருவெள்ளம் சென்னையின் வாழ்க்கையையும் பொருளாதாரத்தையும் கடுமையாக பாதித்தது. தொழிற்சாலைகள், சிறு மற்றும் குறு தொழில்கள், வணிக நிறுவனங்கள் உள்ளிட்ட பல துறைகள் பாதிப்பை சந்தித்தன. வெள்ளம் என்பது இயற்கையான நிகழ்வு என்றாலும், நீர்நிலைகள் ஆக்கிரமிக்கப்படுவது, நீர்வழித்தடங்கள் குறைக்கப்படுவது மற்றும் இயற்கையான நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிகள் அழிக்கப்படுவது போன்ற காரணிகள் வெள்ளத்தின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்.இந்த அனுபவத்திலிருந்து நாம் பாடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
எதிர்காலத்தில் எந்தப் பெரிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டமாக இருந்தாலும், வெள்ள மேலாண்மை, நீரியல் பாதுகாப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் தாக்கம் ஆகியவை திட்டத்தின் தொடக்க நிலையிலேயே முழுமையாக மதிப்பிடப்பட வேண்டும். பள்ளிக்கரணை சதுப்பு நிலத்தின் பரப்பளவு கடந்த பல ஆண்டுகளில் கணிசமாகக் குறைந்திருப்பது குறித்து சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள் தொடர்ந்து கவலை தெரிவித்து வருகின்றனர். ஒரு காலத்தில் மிகப்பெரிய இயற்கை நீர்ப்பிடிப்பு பகுதியாக இருந்த இடம் நகரமயமாக்கல் மற்றும் பல்வேறு கட்டுமானங்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது.
இயற்கையான நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிகளை இழந்த பிறகு அவற்றை செயற்கையாக மீண்டும் உருவாக்குவது மிகவும் கடினம். எனவே, கடந்த கால அனுபவங்களை கருத்தில் கொண்டு புதிய திட்டங்களை அறிவியல் ரீதியாக திட்டமிட வேண்டியது அவசியம். வளர்ச்சித் திட்டங்களால் சிலர் பாதிக்கப்படுவது சில சூழல்களில் தவிர்க்க முடியாததாக இருக்கலாம். ஆனால் அதனால் மக்களின் வாழ்வாதாரமும் சுற்றுச்சூழலும் புறக்கணிக்கப்பட வேண்டும் என்று அர்த்தமில்லை. நியாயமான இழப்பீடு, மனிதநேயமான மறுவாழ்வு, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் அறிவியல் அடிப்படையிலான திட்டமிடல் ஆகியவை எந்தப் பெரிய திட்டத்திலும் கட்டாயமாக இருக்க வேண்டும்.
திட்டம் கைவிடப்பட்டுள்ள நிலையில், ஏற்கனவே கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலங்களின் எதிர்காலம் குறித்தும் அரசு தெளிவான முடிவை அறிவிக்க வேண்டும். அரசு கையகப்படுத்திய நிலங்கள் இனி பயன்படுத்தப்படாத நிலையில் இருந்தால், சட்டரீதியான நடைமுறைகளின் அடிப்படையில் அவற்றை முன்னாள் உரிமையாளர்களிடம் மீண்டும் வழங்க முடியுமா என்பதையும் பரிசீலிக்க வேண்டும். அதேபோல், தங்களது விருப்பத்துடன் நிலத்தை விற்றவர்களின் நிலையும் தனித்தனியாக பரிசீலிக்கப்பட வேண்டும். மக்களின் உரிமைகளையும் சட்ட நடைமுறைகளையும் கருத்தில் கொண்டு வெளிப்படையான தீர்வு வழங்கப்பட வேண்டும்.
பரந்தூர் திட்டத்தை எதிர்ப்பவர்கள் வளர்ச்சிக்கு எதிரானவர்கள் என்ற குற்றச்சாட்டு பொருத்தமானதல்ல. தமிழ்நாடு பொருளாதார ரீதியாக முன்னேற வேண்டும் என்பதே அனைவரின் நோக்கமாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் எந்த வகையான வளர்ச்சியை நாம் தேர்வு செய்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம்.
சென்னையை மட்டும் வளர்ப்பது தமிழ்நாட்டின் முழுமையான வளர்ச்சி அல்ல. கோயம்புத்தூர், மதுரை, திருச்சி, தூத்துக்குடி, ஓசூர், சிவகாசி உள்ளிட்ட நகரங்களிலும் தொழில், முதலீடு மற்றும் வேலைவாய்ப்புகள் தொடர்ந்து உருவாக வேண்டும். தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் வளர்ச்சி வாய்ப்புகளை கொண்டு செல்வதே நீண்டகால பொருளாதார வலிமையை உருவாக்கும்.
ஒரு பெரிய விமான நிலையம் அமைந்தால் அதைச் சுற்றி பொருளாதார நடவடிக்கைகள் அதிகரிப்பது இயல்பு. தொழில் நிறுவனங்கள், அலுவலகங்கள், ஹோட்டல்கள், வணிக வளாகங்கள், தளவாட நிறுவனங்கள் மற்றும் குடியிருப்புகள் உருவாகலாம். இதனால் விமான நிலையம் அமைந்த பகுதி மிகப்பெரிய பொருளாதார மையமாக மாறக்கூடும். அதனால், மிகப்பெரிய உள்கட்டமைப்பை ஒரே நகரத்தில் அதிகமாகக் குவிப்பதற்குப் பதிலாக, தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு நகரங்களிலும் விமான நிலையங்கள், சாலைகள், ரயில் இணைப்புகள் மற்றும் தொழில் உள்கட்டமைப்புகளை மேம்படுத்துவது குறித்து சிந்திக்க வேண்டும்.
ஒரு பெரிய விமான நிலையம் வளர்ச்சிக்கு உதவலாம். ஆனால் அது மட்டுமே பொருளாதார வளர்ச்சிக்கான அளவுகோல் அல்ல. தமிழ்நாட்டின் பல்வேறு நகரங்களிலும் விமான நிலையங்களை மேம்படுத்தி, அவற்றுடன் தொழில் வளர்ச்சியை இணைத்தால், பொருளாதார வளர்ச்சி மேலும் பரவலாகும். அரசியல் குற்றச்சாட்டுகளைத் தாண்டி, அறிவியல் மற்றும் தரவுகளின் அடிப்படையில் முடிவுகள் எடுக்கப்பட வேண்டும். தற்போதைய சென்னை விமான நிலையத்தின் செயல்திறன், எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்து தேவை, பரந்தூர் பகுதியின் நீர்நிலைகள், சுற்றுச்சூழல் தாக்கம், நிலக் கையகப்படுத்தல் மற்றும் தமிழ்நாட்டின் பரவலான பொருளாதார வளர்ச்சி ஆகிய அனைத்தையும் ஒருங்கிணைத்து மதிப்பிட வேண்டும்.
அரசு அடுத்த கட்டமாக தற்போதைய சென்னை விமான நிலையத்தின் முழுத் திறனை மதிப்பிட வேண்டும். அதன் நிர்வாக மற்றும் தொழில்நுட்ப செயல்திறனை மேம்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகளை ஆராய வேண்டும். சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்து தேவையை அறிவியல் ரீதியாக கணக்கிட வேண்டும். மாற்று விமான நிலைய வாய்ப்புகள் குறித்து வெளிப்படையான ஆய்வு மேற்கொள்ள வேண்டும். பரந்தூர் மற்றும் அதன் சுற்றுப்புறப் பகுதிகளின் நீரியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் தாக்கம் குறித்த விரிவான ஆய்வு நடத்த வேண்டும். ஏற்கனவே கையகப்படுத்தப்பட்ட நிலங்களின் எதிர்காலம் குறித்து தெளிவான முடிவை அறிவிக்க வேண்டும். அதே நேரத்தில் தமிழ்நாட்டின் பிற நகரங்களிலும் விமான மற்றும் தொழில் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவதற்கான நீண்டகாலத் திட்டத்தை உருவாக்க வேண்டும்.
பரந்தூர் விமான நிலைய விவகாரம் ஒரு குறிப்பிட்ட திட்டத்தின் ஆதரவு அல்லது எதிர்ப்பு என்ற அளவில் மட்டும் பார்க்கப்படக்கூடாது. இது தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சி மாதிரி குறித்த ஒரு முக்கியமான விவாதமாகும். சென்னைக்கு விமான நிலைய வசதி தேவை. ஆனால் சென்னையை வெள்ளத்திலிருந்து பாதுகாப்பதும் தேவை.
தமிழ்நாட்டுக்கு பொருளாதார வளர்ச்சி தேவை. அதே நேரத்தில் விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரமும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
உலகத் தரம் வாய்ந்த உள்கட்டமைப்பு தேவை. அதே நேரத்தில் இயற்கை வளங்களையும் பாதுகாக்க வேண்டும்.
எனவே, எங்களுடைய நிலைப்பாடு தெளிவானது. நாங்கள் வளர்ச்சிக்கு எதிரானவர்கள் அல்ல. மக்களையும் சுற்றுச்சூழலையும் பாதுகாத்து, தமிழ்நாட்டின் நீண்டகால பொருளாதார நலனை உறுதி செய்யும் வளர்ச்சியையே ஆதரிக்கிறோம். வளர்ச்சி வேண்டும். ஆனால் அது சமநிலையான வளர்ச்சியாக இருக்க வேண்டும். விமான நிலையம் வேண்டும். ஆனால் அது சென்னையின் எதிர்கால நீரியல் பாதுகாப்பை பாதிக்காத வகையில் இருக்க வேண்டும். தொழில் வளர்ச்சி வேண்டும். ஆனால் அது தமிழ்நாட்டின் அனைத்து பகுதிகளுக்கும் வாய்ப்புகளை உருவாக்க வேண்டும்.
இன்றைய முடிவுகள் நாளைய தமிழ்நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் சுற்றுச்சூழலையும் தீர்மானிக்கும். எனவே, வேகமான முடிவு மட்டுமல்ல, சரியான முடிவும் அவசியம். மக்களின் நலன், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சி ஆகிய மூன்றையும் இணைக்கும் பாதையே தமிழ்நாட்டின் அடுத்த தலைமுறைக்கான பொறுப்பான வளர்ச்சிப் பாதையாக இருக்க முடியும்.!”
பரந்தூர் விமான நிலையம்: ஒரு திட்டத்தின் ரத்து மட்டும் அல்ல, தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சி குறித்த கேள்வி!
“விமான நிலையம் எங்கே கட்டப்படுகிறது?” என்ற கேள்வியைத் தாண்டி, இன்று தமிழ்நாடு எதிர்கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி ஒன்று உள்ளது. நமது அடுத்த தலைமுறை வளர்ச்சிக்கான உள்கட்டமைப்பு முடிவுகளை எவ்வளவு தெளிவாகவும், எவ்வளவு வேகமாகவும் எடுக்கப் போகிறோம் என்பதே அந்தக் கேள்வி.
சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்து தேவையை சமாளிக்க உருவாக்கப்பட்ட பரந்தூர் விமான நிலையத் திட்டம், நீண்ட காலமாக பல்வேறு தரப்பினரிடையே விவாதத்தையும் கவலையையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. விவசாயிகள், சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர்கள், அரசு மற்றும் தொழில்துறை என அனைவருக்கும் இந்தத் திட்டம் தொடர்பாக வெவ்வேறு கருத்துகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் உள்ளன.
விவசாய நிலங்களையும் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் பாதுகாப்பது எந்த ஒரு வளர்ச்சித் திட்டத்திலும் முதன்மையான கடமையாக இருக்க வேண்டும். அதே நேரத்தில், தமிழ்நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சி, முதலீடு, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் சர்வதேச இணைப்புத் தேவைகளையும் புறக்கணிக்க முடியாது.
எனவே, இது விவசாயமா அல்லது வளர்ச்சியா என்ற இரு முனைத் தேர்வாக இருக்கக் கூடாது. விவசாயிகளின் உரிமைகளையும் பாதுகாத்து, தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சித் தேவைகளையும் நிறைவேற்றக்கூடிய சமநிலையான தீர்வே நமக்குத் தேவை.
விவசாய நிலம் என்பது வெறும் நிலப்பரப்பு அல்ல. அது ஒரு குடும்பத்தின் வாழ்வாதாரம், ஒரு கிராமத்தின் சமூக அமைப்பு மற்றும் பல தலைமுறைகளின் உழைப்பின் அடையாளமாகும். எனவே, எந்த விமான நிலையத் திட்டமாக இருந்தாலும், பாதிக்கப்படும் விவசாயிகளுக்கு நியாயமான மற்றும் வெளிப்படையான இழப்பீடு வழங்கப்பட வேண்டும்.
அதோடு, மனிதநேயமான மறுவாழ்வு, வாழ்வாதாரத்தை மீட்டெடுக்கும் திட்டங்கள், நீர் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு, எதிர்கால தலைமுறைகளின் நலனை கருத்தில் கொண்ட திட்டமிடல் ஆகியவை உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.
வளர்ச்சி என்பது மக்களை பின்னுக்குத் தள்ளி முன்னேறுவது அல்ல. மக்களையும் முன்னேற்றத்தையும் ஒன்றாக அழைத்துச் செல்வதே உண்மையான வளர்ச்சி.
ஆனால், மற்றொரு முக்கியமான உண்மையையும் நாம் மறந்துவிடக் கூடாது. சென்னை இந்தியாவின் முக்கியமான தொழில், வர்த்தக மற்றும் சேவை மையங்களில் ஒன்றாக தொடர்ந்து வளர்ந்து வருகிறது. இந்த வளர்ச்சிக்கு விமானப் போக்குவரத்து திறன், சாலை மற்றும் ரயில் இணைப்புகள், தளவாட வசதிகள் மற்றும் தொழில் வழித்தடங்கள் முக்கியமான அடித்தளங்களாக உள்ளன.
ஒரு பெரிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டம் தாமதமாகும்போது, அதன் தாக்கம் அந்தத் திட்டத்தின் எல்லைக்குள் மட்டும் நின்றுவிடாது. முதலீட்டாளர்கள் மாற்று இடங்களைத் தேடலாம். தொழில்கள் வேறு மாநிலங்களை நோக்கிச் செல்லலாம். வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகும் வேகம் குறையலாம். அதனுடன் இணைக்கப்பட்ட சாலை, மெட்ரோ, ரயில், தொழில் மற்றும் வணிகத் திட்டங்களும் மறுபரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம்.
அதனால், ஒரு திட்டத்தை நிறுத்துவது மட்டுமே தீர்வு அல்ல. அதற்குப் பதிலாக செயல்படுத்தக்கூடிய மாற்றுத் திட்டம் என்ன, அது எப்போது நடைமுறைக்கு வரும் என்பதுதான் முக்கியமான கேள்வியாகிறது.
“புதிய இடத்தில் விமான நிலையம் கட்டலாம்” என்று கூறுவது எளிது. ஆனால் அந்தப் புதிய இடம் எது? எப்போது முடிவு செய்யப்படும்? எப்போது நிலம் அடையாளம் காணப்படும்? எப்போது திட்டமிடல் தொடங்கும்? எப்போது கட்டுமானப் பணிகள் ஆரம்பமாகும்? எப்போது மக்கள் அந்த விமான நிலையத்தைப் பயன்படுத்த முடியும்?
இந்தக் கேள்விகளுக்கு தெளிவான பதில்கள் இல்லாமல், “வேறு இடத்தில் கட்டப்படும்” என்ற வாக்குறுதி மட்டும் போதாது.
விமான நிலையம் என்பது ஒரு ஓடுபாதை மற்றும் முனையக் கட்டிடம் மட்டுமல்ல. அதனுடன் சாலைகள், ரயில் மற்றும் மெட்ரோ இணைப்புகள், மின்சாரம், குடிநீர், தளவாட வசதிகள், தொழில் பூங்காக்கள், ஹோட்டல்கள் மற்றும் வணிக நிறுவனங்கள் என பல்வேறு கட்டமைப்புகள் இணைந்திருக்கின்றன.
ஒரு இடத்தை மாற்றுவது என்பது ஒரு வரைபடத்தில் இடத்தை மாற்றுவது போல எளிதான விஷயம் அல்ல. பல ஆண்டுகள் திட்டமிடல், நிலம், நிதி, சுற்றுச்சூழல் அனுமதிகள், போக்குவரத்து இணைப்புகள் மற்றும் தொழில்நுட்ப ஆய்வுகள் தேவைப்படுகின்றன.
இடம் மாறலாம். ஆனால் இழந்த காலத்தைத் திரும்பப் பெற முடியாது.
இன்றைய உலகில் முதலீடு காத்திருக்காது. ஒரு நிறுவனம் புதிய தொழிற்சாலை அல்லது வணிக மையத்தை அமைக்கும்போது, நிலம் மட்டுமல்லாமல் விமான நிலையம், துறைமுகம், சாலை, ரயில், திறமையான மனிதவளம், மின்சாரம் மற்றும் டிஜிட்டல் இணைப்பு போன்ற பல காரணிகளை மதிப்பீடு செய்கிறது.
தமிழ்நாடு ஏற்கனவே வலுவான தொழில்துறை அடித்தளத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்த முன்னிலையை தொடர்ந்து பாதுகாக்க வேண்டுமெனில், அடுத்த தலைமுறை உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்கள் தெளிவான காலக்கெடுவுடன் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும்.
இன்று போட்டி என்பது மாநிலங்களுக்கு இடையே மட்டும் இல்லை. இந்தியாவின் பல மாநிலங்களும், உலகின் பல நகரங்களும் முதலீடுகளை ஈர்க்க போட்டியிடுகின்றன. வேகமான முடிவெடுப்பு, நம்பகமான உள்கட்டமைப்பு மற்றும் நீண்டகால திட்டமிடல் ஆகியவை முதலீட்டாளர்களின் முடிவுகளில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன.
பெரிய உள்கட்டமைப்புத் திட்டத்தின் மதிப்பை அதன் கட்டுமானச் செலவில் மட்டும் அளவிட முடியாது. ஒரு பெரிய விமான நிலையம் உருவானால், அதைச் சுற்றி விமான சேவைகள், சரக்கு போக்குவரத்து, தளவாட நிறுவனங்கள், ஹோட்டல்கள், உணவகங்கள், ரியல் எஸ்டேட், பராமரிப்பு மற்றும் பழுதுபார்ப்பு சேவைகள், சில்லறை வணிகம் உள்ளிட்ட பல துறைகள் வளர வாய்ப்புள்ளது.
அதனால், ஒரு திட்டத்தில் ஏற்படும் நீண்டகால தாமதம் என்பது ஒரு கட்டுமானத் தாமதமாக மட்டும் பார்க்கப்படக்கூடாது. அது உருவாக வேண்டியிருந்த பொருளாதாரச் சூழலின் தாமதமாகவும் பார்க்கப்பட வேண்டும்.
முதலீட்டாளர்களுக்கு மிக முக்கியமான ஒன்று நம்பகத்தன்மை. ஒரு மாநிலம் பெரிய திட்டங்களை அறிவிப்பது மட்டுமல்லாமல், அவற்றை திட்டமிட்ட காலக்கெடுவுக்குள் நிறைவேற்றும் திறனையும் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.
பெரிய திட்டங்கள் அறிவிக்கப்பட்டு, நீண்ட காலம் விவாதிக்கப்பட்டு, பின்னர் மாற்றப்படுகின்றன அல்லது தாமதப்படுகின்றன என்ற எண்ணம் உருவானால், அது முதலீட்டாளர்களின் நம்பிக்கையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
எனவே, அரசின் எந்த முடிவாக இருந்தாலும் அது தெளிவானதாகவும், வெளிப்படையானதாகவும், காலக்கெடு கொண்டதாகவும், செயல்படுத்தக்கூடியதாகவும் இருக்க வேண்டும்.
இப்போது தேவைப்படுவது குற்றச்சாட்டுகளோ, அரசியல் வாதங்களோ அல்ல. நடைமுறைக்கு ஏற்ற தெளிவான தீர்வுதான்.
விவசாயிகளின் உரிமைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். சுற்றுச்சூழல் பாதிப்புகள் குறைக்கப்பட வேண்டும். அதே நேரத்தில், சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்து தேவையும் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும்.
பரந்தூர் திட்டம் தொடருமா, மாற்றப்படுமா அல்லது வேறு இடத்தில் புதிய திட்டம் உருவாகுமா என்பது அரசின் முடிவு. ஆனால் எந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டாலும், அதற்குப் பின்னால் தெளிவான திட்டம், நிதி ஒதுக்கீடு, காலக்கெடு மற்றும் செயல்படுத்தும் பொறுப்பு இருக்க வேண்டும்.
புதிய விமான நிலையத்திற்கான மாற்று இடம் தேர்வு செய்யப்படுமானால், அந்த இடம் உடனடியாக அறிவிக்கப்பட வேண்டும். அதற்கான விரிவான செயல்திட்டமும் பொதுமக்களுக்கு வெளிப்படையாக தெரிவிக்கப்பட வேண்டும். திட்டம் எப்போது தொடங்கும், எப்போது கட்டுமானம் நிறைவடையும், எப்போது விமான சேவைகள் தொடங்கும் என்பதற்கான கால அட்டவணையும் வழங்கப்பட வேண்டும்.
தமிழ்நாடு இன்று ஒரு முக்கியமான வளர்ச்சிக் கட்டத்தில் உள்ளது. தொழில் முதலீடுகள், புதிய வேலைவாய்ப்புகள் மற்றும் உலகளாவிய இணைப்புகளை ஈர்க்கும் திறன் நமக்கு உள்ளது. அந்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டுமெனில், வளர்ச்சியும் மனிதநேயமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை என்ற எண்ணத்தைத் தாண்டிச் செல்ல வேண்டும்.
விவசாயிகளை காப்போம். சுற்றுச்சூழலை காப்போம். அதே நேரத்தில் தமிழ்நாட்டின் வளர்ச்சிப் பாதையையும் காப்போம்.
சென்னையின் எதிர்கால விமானப் போக்குவரத்து தேவைக்கான தீர்வு தாமதிக்கக் கூடாது. ஏனெனில் இன்று எடுக்கப்படும் உள்கட்டமைப்பு முடிவுகள், நாளைய தமிழ்நாட்டின் தொழில் வளர்ச்சி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் பொருளாதார திறனை தீர்மானிக்கக்கூடியவை.
நமக்கு தேவை வெறும் வாக்குறுதி அல்ல. தெளிவான முடிவு, உறுதியான காலக்கெடு மற்றும் செயல்படுத்தப்படும் திட்டம்.
விவசாயிகளை காப்போம். வளர்ச்சியை உறுதி செய்வோம். தமிழ்நாட்டின் எதிர்காலத்தை தாமதப்படுத்தாமல் கட்டமைப்போம்.
ஒரு விமான நிலையத் திட்டத்தை கைவிடுகிறோம் என்று சொல்வது, அந்த விமான நிலையத்தின் கட்டுமானத்தை மட்டும் நிறுத்துவது அல்ல. அதன் பின்னால் வரவிருந்த₹22,000 கோடி முதலீட்டையும், அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் உருவாகவிருந்த மிகப்பெரிய பொருளாதாரச் சுழற்சியையும் நாம் இழக்கிறோம்.
இந்தத் திட்டம் ஏற்கனவே ஒரு ரெடி-டூ-லாஞ்ச் நிலையில் இருந்த திட்டம். நிதி ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுவிட்டன, முதலீடுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுவிட்டன, தேவையான அனுமதிகளும் பெறப்பட்டுவிட்டன. இனி கட்டுமானப் பணியைத் தொடங்கினால் போதும் என்ற நிலையில் இருந்த ஒரு திட்டத்தை இப்போது நிறுத்துகிறோம்.
விமான நிலையம் கட்டப்படுவது மட்டும் அதன் பலன் கிடையாது. ஒரு விமான நிலையம் வந்தால் அதைச் சுற்றி ஒரு புதிய பொருளாதார மையமே உருவாகும். ஹோட்டல்கள், ஹாஸ்பிட்டாலிட்டி துறை, உணவகங்கள், அலுவலகங்கள், கிடங்குகள், ஸ்டோரேஜ் யார்டுகள், ஏற்றுமதி நிறுவனங்கள், லாஜிஸ்டிக்ஸ் நிறுவனங்கள், ஃப்ரெய்ட் ஃபார்வர்டிங் ஏஜென்ட்கள், கண்டெய்னர் ஹேண்ட்லிங் உள்ளிட்ட ஏராளமான துணைத் தொழில்கள் உருவாகும்.
அதுமட்டுமல்லாமல், மெட்ரோ ரயில் இணைப்பு, சாலை வசதிகள், புதிய வணிக மையங்கள் என அந்தப் பகுதியே காலப்போக்கில் ஒரு தனி நகரமாக வளரக்கூடிய வாய்ப்பு இருந்தது.
அப்படியிருக்கும்போது, “விமான நிலையம் கட்டவில்லை; அதற்குப் பதிலாக வேறு தொழில்களை கொண்டு வருவோம்” என்று சொல்வது எளிது. ஆனால் அந்தத் தொழில்கள் எப்படி வரும் என்பதுதான் அடுத்த கேள்வி.
பிரைவேட் தொழிற்சாலைகள் வர வேண்டுமென்றால் அரசாங்கம் நிலத்தை ஒதுக்க வேண்டும். ஆனால் இந்தத் திட்டத்துக்காக அரசு ஏற்கனவே மிகப்பெரிய இழப்பீடு வழங்கி, அதிக விலைக்கு நிலங்களை கையகப்படுத்தியிருக்கிறது. அந்த நிலத்தை இப்போது வேறு தொழில்களுக்கு ஒதுக்கும்போது, அந்த நிறுவனங்கள் அரசு கொடுத்த அதே அதிக விலைக்கு நிலத்தை வாங்கி தொழில் தொடங்க முடியுமா?
அப்படி முடியவில்லை என்றால், அரசு அந்த நிலத்தை குறைந்த மதிப்பில் ஒதுக்க வேண்டிய சூழல் ஏற்படும். அப்போது நிலத்தின் மதிப்பு குறைவது மட்டுமல்ல; அரசுக்கும் நிதி இழப்பு ஏற்படும்.
இதில் இன்னொரு முக்கியமான தாக்கம் ரியல் எஸ்டேட். விமான நிலையம் வரப்போகிறது என்ற எதிர்பார்ப்பில் நிலத்தின் மதிப்பு உயர்ந்திருக்கலாம். தனிநபர்களின் சொத்து மதிப்பு உயர்வை மட்டும் பார்த்தால் அதை ஒரு தனிப்பட்ட லாபமாகக் கருதலாம். ஆனால் விமான நிலையமே வரவில்லை என்றால், அந்தப் பகுதியில் உருவாக வேண்டிய நீண்டகால நகர்ப்புற வளர்ச்சியும் கேள்விக்குறியாகிவிடும்.
மேலும், அருகிலேயே இரண்டு அல்லது மூன்று விமான நிலையங்கள் வலுப்பெறும் சூழலில், இந்தத் திட்டம் முழுமையாக கைவிடப்பட்டால் என்ன நடக்கும் என்பதும் முக்கியம். முதலீட்டாளர்கள் எந்த இடத்தைத் தேர்வு செய்வார்கள்? தொழில்கள் எந்தப் பகுதியில் குவியும்? அந்தப் பகுதியை மையமாக வைத்து உருவாக வேண்டிய வேலைவாய்ப்புகள் எங்கே உருவாகும்? என்பதற்கும் பதில் தேவை.
இப்போது இந்த விவகாரத்தை ஒரு தராசு போல வைத்துப் பார்க்கலாம். ஒரு பக்கத்தில் ₹22,000 கோடி முதலீட்டை சேமிக்கிறோம் என்று சொல்கிறோம். மறுபக்கத்தில், அந்த முதலீடு மூலம் அடுத்த பல ஆண்டுகளில் வரவிருந்த வேலைவாய்ப்பு, வர்த்தகம், தொழில் வளர்ச்சி, வரி வருவாய், ரியல் எஸ்டேட் வளர்ச்சி, ஹோட்டல் மற்றும் லாஜிஸ்டிக்ஸ் துறை வளர்ச்சி என எவ்வளவு பொருளாதார நடவடிக்கையை இழக்கிறோம்? அந்தத் தராசின் மறுபக்கத்தில் என்ன எடை வைக்கப் போகிறோம் என்பதுதான் உண்மையான கேள்வி.
இதோடு இன்னொரு கணக்கும் இருக்கிறது.
அரசு அறிவித்துள்ள புதிய நலத்திட்டங்களின் ஆண்டு செலவினத்தைப் பார்த்தால், நேற்று அறிவிக்கப்பட்ட இரண்டு திட்டங்களுக்கே ஆண்டுக்கு சுமார் ₹8,500 கோடி செலவாகும் எனக் கூறப்படுகிறது. ஐந்து ஆண்டுகளில் அது ₹45,000 முதல் ₹50,000 கோடி வரை செல்லக்கூடும்.
அதாவது, ஒருபுறம் ₹22,000 கோடி முதலீட்டைத் தவிர்க்கிறோம். மறுபுறம், அந்தத் திட்டம் இல்லாததால் உருவாகக்கூடிய வருமானத்தையும் வேலைவாய்ப்பையும் இழக்கிறோம். அதே நேரத்தில், புதிய நலத்திட்டங்களுக்காக பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய் தொடர்ந்து செலவாகப் போகிறது.
அதனால் இது வெறும் “₹22,000 கோடி செலவு செய்யலாமா, வேண்டாமா?” என்ற கணக்கு கிடையாது.
“இந்த ₹22,000 கோடி செலவு செய்யாமல் இருப்பதால், அடுத்த ஐந்து ஆண்டுகளில் தமிழகத்திற்கு வரவிருந்த பொருளாதார பலன் எவ்வளவு? அதை இழப்பதன் விலை என்ன?” என்பதுதான் கணக்கில் வர வேண்டும்.
ஒரு பெரிய திட்டத்தை ரத்து செய்வதற்கு முன்பு, அதன் கட்டுமானச் செலவு மட்டும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. அதன் மூலம் உருவாகவிருந்த வேலைவாய்ப்பு, முதலீடு, தொழில் வளர்ச்சி, வரி வருவாய், நகர்ப்புற வளர்ச்சி என முழுமையான பொருளாதார தாக்கத்தையும் கணக்கிட வேண்டும்.
அதனால், இப்போது வெளியாகியிருப்பது முழுமையான அறிவிப்பு அல்ல என்றே தோன்றுகிறது.
“விமான நிலையம் வேண்டாம்” என்று சொன்னதோடு கதை முடிந்துவிடவில்லை. அதற்குப் பதிலாக என்ன வரும்? எவ்வளவு முதலீடு வரும்? எத்தனை வேலைவாய்ப்புகள் உருவாகும்? அரசுக்கு எவ்வளவு வருவாய் கிடைக்கும்? ஏற்கனவே கையகப்படுத்திய நிலத்தின் மதிப்பு எப்படி பாதுகாக்கப்படும்?
இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் தெளிவான பதில் வந்தால்தான், இந்த முடிவு உண்மையில் தமிழகத்திற்கு லாபமா அல்லது நீண்டகாலத்தில் ஒரு பெரிய பொருளாதார வாய்ப்பை இழக்கச் செய்யுமா என்பதை முழுமையாக மதிப்பிட முடியும்.” என்று முடித்தார்.
