தேசிய அரசியலில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் பங்களிப்பும் அதன் கூட்டணி வரலாறும் இந்திய அரசியல் களத்தில் மிகவும் முக்கியமானவை.
‘மாநிலத்தில் சுயாட்சி, மத்தியில் கூட்டாட்சி’ என்ற முழக்கத்தை முதன்மையாகக் கொண்டு, ஒரு மாநிலக் கட்சியாக இருந்தாலும் டெல்லியின் அதிகாரப் போக்கைத் தீர்மானிக்கும் சக்தியாக திமுக பலமுறை உருவெடுத்திருக்கிறது.
பேரறிஞர் அண்ணா தொடங்கி, கலைஞர் கருணாநிதி வழியாக, தற்போதைய தலைவர் மு.க.ஸ்டாலின் வரை இந்தக் கூட்டணிப் பயணம் வெவ்வேறு காலக்கட்டங்களில் வெவ்வேறு வடிவங்களைக் கொண்டிருக்கிறது.
திமுகவின் அரை நூற்றாண்டு கால தேசியக் கூட்டணிப் பயணம் என்ன? இந்தத் தொகுப்பில் பார்ப்போம்.
ஆரம்ப கால தடம் மற்றும் இந்திரா காந்தியுடனான உறவு (1967 – 1980)
1967 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டில் காங்கிரஸ் ஆட்சியை வீழ்த்தி அண்ணா தலைமையில் திமுக முதன்முறையாக அரியணை ஏறியபோது, அது தேசிய அளவில் ஒரு பிராந்திய அலையை உருவாக்கியது. அப்போது ராஜாஜியின் சுதந்திரா கட்சி மற்றும் இடதுசாரிகளுடன் அண்ணா மாநில அளவில் கூட்டணி அமைத்திருந்தார்.
அண்ணாவின் மறைவுக்குப் பின், 1969-ல் காங்கிரஸ் கட்சியில் பிளவு ஏற்பட்டபோது, அப்போதைய பிரதமர் இந்திரா காந்தியின் சிறுபான்மை அரசுக்கு நாடாளுமன்றத்தில் ஆதரவு தந்து, தேசிய அரசியலில் தங்களின் முதல் முக்கிய முத்திரையை கலைஞர் கருணாநிதி பதித்தார்.
தொடர்ந்து 1971 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் இந்திரா காந்தியின் காங்கிரஸ் கட்சியுடன் அதிகாரப்பூர்வமாக திமுக கைகோர்த்தது. ஆனால், 1975 அவசரநிலை (Emergency) பிரகடனத்தின் போது இந்த உறவு முற்றிலுமாக முறிந்தது. அவசரநிலையை மிகக் கடுமையாக எதிர்த்ததால் திமுக ஆட்சி கலைக்கப்பட்டதுடன், தலைவர்கள் சிறையிலடைக்கப்பட்டனர்.
இதன் விளைவாக, 1977 பொதுத்தேர்தலில் காங்கிரசுக்கு எதிராக உருவான ஜனதா கட்சியுடன் திமுக கூட்டணி வைத்தது. எனினும், அரசியல் சூழல் மாறவே, 1980 இல் மீண்டும் “நேருவின் மகளே வருக, நிலையான ஆட்சி தருக!” என்ற புகழ்பெற்ற முழக்கத்துடன் இந்திரா காந்தியுடன் திமுக மீண்டும் கூட்டணி அமைத்து அமோக வெற்றி பெற்றது.
தேசிய முன்னணி மற்றும் ஐக்கிய முன்னணி பரிசோதனைகள் (1989 – 1998)
1980களின் இறுதியில், மத்தியில் ஒற்றைக்கட்சி ஆட்சி முறை மெல்ல சரிந்து, கூட்டாட்சி தத்துவம் வலுப்பெறத் தொடங்கியது. இதில் திமுக மிக முக்கியப் பங்காற்றியது. 1989 இல் வி.பி.சிங் தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட ‘தேசிய முன்னணி’ அரசில் திமுக மிக முக்கிய தூணாக விளங்கியது. முரசொலி மாறன் போன்ற தலைவர்கள் மத்திய அமைச்சரவையில் இடம்பெற்று, மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரைகளை அமல்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்காற்றினர்.
அதேபோல, 1996 இல் காங்கிரஸ் மற்றும் பாஜக அல்லாத மாநிலக் கட்சிகளின் கூட்டமைப்பாக ‘ஐக்கிய முன்னணி’ உருவானபோது, அதை முன்னின்று நடத்தியவர்களில் கலைஞர் கருணாநிதி முதன்மையானவர். தேவகவுடா மற்றும் ஐ.கே.குஜ்ரால் ஆகியோர் பிரதமராக இருந்த அந்தக் காலகட்டத்தில், மத்தியில் இணக்கமான ஒரு கூட்டாட்சி முறைக்கு திமுக வலு சேர்த்தது.
பாஜகவுடனான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி (1999 – 2003)
திமுகவின் அரசியல் வரலாற்றில் மிக முக்கியமான மற்றும் வியப்பூட்டும் திருப்பமாக அமைந்தது 1999 ஆம் ஆண்டு வாஜ்பாய் தலைமையிலான பாரதிய ஜனதா கட்சியுடன் வைத்த கூட்டணியாகும். கொள்கை ரீதியாக மாறுபட்டிருந்தாலும், தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியில் (NDA) திமுக இணைந்தது. முரசொலி மாறன், டி.ஆர்.பாலு உள்ளிட்ட திமுக தலைவர்கள் வாஜ்பாய் அமைச்சரவையில் முக்கியப் பொறுப்புகளை வகித்தனர்.
மாநில சுயாட்சியை விட்டுக் கொடுக்காமல், அதே நேரத்தில் மத்தியில் ஒரு நிலையான ஆட்சியை வழங்குவதே இந்தக் கூட்டணியின் நோக்கம் என்று திமுக நியாயப்படுத்தியது. தமிழகத்திற்குப் பல்வேறு மத்திய உள்கட்டமைப்புத் திட்டங்களைக் கொண்டு வரவும், ‘செம்மொழி’ அந்தஸ்துக்கான அடித்தளத்தை அமைக்கவும் இக்காலகட்டம் உதவியாக இருந்தது.
இருப்பினும், 2003 இன் பிற்பகுதியில் கொள்கை முரண்பாடுகள் காரணமாக இக்கூட்டணியில் இருந்து திமுக அதிகாரப்பூர்வமாக வெளியேறியது.
ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி மற்றும் நீடித்த பந்தம் (2004 – 2013)
2004 ஆம் ஆண்டு சோனியா காந்தி தலைமையில் ‘ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி’ அமைக்கப்பட்டபோது, அதில் திமுக முதன்மைப் பங்காளியாக இணைந்தது. மன்மோகன் சிங் பிரதமராக இருந்த காலக்கட்டங்களில் திமுக மிகச் செல்வாக்கு மிக்க கட்சியாக விளங்கியது. மத்திய அமைச்சரவையில் கப்பல் போக்குவரத்து, தகவல் தொழில்நுட்பம், ஜவுளித்துறை போன்ற முக்கியத் துறைகளை திமுக வகித்தது.
இக்காலகட்டத்தில்தான் தமிழுக்கு ‘செம்மொழி’ அங்கீகாரம் பெற்றுத் தரப்பட்டது. எனினும், 2013 ஆம் ஆண்டு இலங்கையில் நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போரின் போது, ஈழத்தமிழர் விவகாரத்தில் மத்திய அரசின் மெத்தனப் போக்கைக் கண்டித்து, ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியில் இருந்து திமுக நாடாளுமன்ற ஆதரவை முழுமையாக விலக்கிக் கொண்டது.
‘இந்தியா’ கூட்டணியின் முகமாகத் திகழ்ந்த திமுக
கலைஞர் கருணாநிதியின் மறைவுக்குப் பிறகு, கட்சியின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்ற மு.க.ஸ்டாலின், தேசிய அளவில் தீவிர பாஜக எதிர்ப்புக் கொள்கையைத் கையில் எடுத்தார். 2016-ல் இருந்து 2025 வரை திமுக, காங்கிரஸுடன் கூட்டணி வைத்திருந்தது. 2019 நாடாளுமன்றத் தேர்தலுக்கு முன்பே, ராகுல் காந்தியை பிரதமர் வேட்பாளராக முதலில் முன்மொழிந்து தேசிய அளவில் கவனத்தைப் பெற்றார்.
குறிப்பாக தேசிய அளவில் எதிர்க்கட்சிகளை ஒன்றிணைத்து உருவாக்கப்பட்ட ‘இந்தியா’ (INDIA) கூட்டணியின் மிக வலுவான மற்றும் முக்கியத் தூணாக திமுக செயல்பட்டது. தமிழ்நாட்டில் தொடர்ந்து மதச்சார்பற்ற முற்போக்குக் கூட்டணியை வெற்றிகரமாகத் தக்கவைத்துக் கொண்டு, ‘இந்தியா’ கூட்டணியில் ஒரு முக்கிய முகமாக விளங்கிய திமுகவின் ஆதிக்கம் சட்டமன்றத் தேர்தலுக்குப் பிறகு சிதறிவிட்டது.
திமுகவின் கூட்டணியில் இருந்த காங்கிரஸ் தவெகவுக்கு ஆதரவு தெரிவித்ததன் விளைவு ‘இந்தியா’ கூட்டணியில் எதிரொலித்திருக்கிறது. இன்று நடைபெற்ற ‘இந்தியா’ கூட்டணியின் ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் திமுக பங்கேற்கவில்லை. தேசிய அரசியலில் முக்கிய ப்ளேயராக இருக்கும் திமுக இனி என்ன முடிவை எடுக்கும்? பாஜகவுடன் கூட்டணியா? அல்லது மூன்றாவது அணியை உருவாக்குமா? பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.
